Maya Verheyen

OPEN AIR 9030: Een zomeravond vol psychedelische trips, vuile riffs en dansende linten

Een gezellige tuin met plastic stoeltjes, één podium en een avontuurlijke line-up waar geen enkel hokje omheen past. Dat was het sfeervolle decor van de derde editie van FREE OPEN AIR 9030, georganiseerd door Scratch+Snuff bij Klub9030 in Mariakerke. Dit gratis openluchtfestival staat bekend om zijn eigenzinnige programmatie vol nieuw talent en muziek buiten de klassieke pop-hokjes. Binnen deze kleinschalige setting bleken de optredende bands allesbehalve braaf.

Badhabitskill

De avond werd afgetrapt door Badhabitskill, een avontuurlijk trio dat improvisatie niet schuwt en moeiteloos laveert tussen synths, elektronische beats, saxofoon en incidentele gitaarlijnen.

Met hun losse houding wisten ze het publiek snel mee te krijgen. Zo veranderde de band tijdens het tweede nummer spontaan van toonaard, en wanneer iets niet helemaal lukte, werd daar gewoon om gelachen. Een onverwacht gitaarsolootje hier, een bizarre sax-melodie daar en tussendoor wat grappen.

Een uitdagende opener die meteen de toon zette voor een avond die alle kanten op kan gaan.

WODIWO

Toen WODIWO het podium betrad, veranderde de sfeer meteen.
Het trio – bestaande uit een percussionist, een danser en een veelzijdige zangeres die ook basgitaar en blaasinstrumenten bespeelt – viel direct op door hun kleurrijke outfits.

De danser beperkte zich niet tot het podium, maar bewoog zich enthousiast tussen het publiek. Muzikaal brachten ze een unieke mix van elektronische beats, bongo’s, psychedelische klanken en invloeden uit de Balkan, het Midden-Oosten en reggae. De zangeres zingt bovendien in het Georgisch-Svanetisch. Wanneer haar stem plots volledig openbreekt, is dat een van de eerste echte kippenvelmomenten van de avond.

WODIWO bleek een totaalervaring waarin muziek en beweging naadloos versmolten.


Mojo & The Kitchen Brothers

Tegen de tijd dat Mojo & The Kitchen Brothers begonnen, stond de tuin goed vol. Vijf kerels (drie gitaristen, een bassist en een drummer) staken zonder lange introducties van wal met vuile riffs, stevige drums en een safke in de mond.

Terwijl de zon langzaam onderging en de rookmachine het publiek in een mystieke waas hulde, kwam iedereen steeds dichter bij het podium te staan. Een absolute hoogvlieger was het nummer ‘Into the Centre of the Cat’s Eye Nebula’, waar een sterke opbouw uitmondde in een stevige brul.

Naast deze vertrouwde songs liet de band ook nieuwe nummers horen. Toen de mannen riepen om naar voren te komen, hoefde dat geen twee keer gezegd te worden en veranderde het terrein in een dansende massa. Een ijzersterke show die absoluut doet uitkijken naar hun komende album.


Smote

Vervolgens bracht het Britse zestal Smote een geheel andere dimensie naar Mariakerke. Zes muzikanten, waaronder twee violisten, serveerden een meeslepende synergie van psychedelische folk, krautrock en progrock.

Hun sound was zwaar, repetitief en behoorlijk luid. Gedreven door zware distortion en langgerekte instrumentale passages sleepten ze het publiek mee in een trance.

Toen de avond viel en het podium baadde in rood, paars en oranje licht, viel de visuele en muzikale sfeer perfect samen. Smote leverde een muzikaal indrukwekkende set af.


Black Flower

Als afsluiter trad de vijfkoppige band Black Flower aan in een overvolle tent. Met hun combinatie van jazz, Afrobeat en psychedelische klanken brengen ze muziek van over de hele wereld samen.

De band zette in met een hypnotiserende saxofoonmelodie, waarna drums, fluit en keys langzaam invielen. Bij het nummer ‘Upwards’ ontpopte zich een stevige groove dankzij het samenspel tussen cornet en saxofoon.

Met ‘Violet Drift’, gedreven door een funky gitaarriff en hypnotiserende fluitklanken, doofde de avond niet uit met een harde knal, maar bleef de muziek langzaam en meeslepend doordraaien. Een passende afsluiter voor een avond waarop geen enkele band hetzelfde klonk.

Een avond met vele facetten

Van geïmproviseerde elektronische psychedelica tot dansende linten, vuile riffs, repetitieve krautrock en groovy blazers, de line-up van OPEN AIR 9030 blonk uit in veelzijdigheid.
Toch was het vooral de intieme sfeer die bijbleef. Een gezellige tuin vol muziekliefhebbers, rondlopende kinderen en bands die in alle vrijheid hun eigen ding mochten doen. OPEN AIR 9030 bewijst opnieuw dat een kleinschalig initiatief geen gigantisch terrein nodig heeft om een boeiende muziekavond neer te zetten.

foto's

Maya Verheyen